Zoals u elders hebt kunnen lezen, is ´Classic GP´ voortgekomen uit mijn hobby als amateur-motorsportschilder.
Dit is begonnen in de begin jaren ´80. Omdat de toenmalige motorfietsen (ik rijd motor sinds 1963) steeds betrouwbaarder werden, had ik ´s winters niet zo veel meer te sleutelen. Daarom kocht ik toen een setje olieverf met penselen. Eerst schilderde ik landschappen e.d. maar na een paar jaren kroop het bloed waar het niet gaan kon. Vele coureurs uit de geschiedenis van de Grand Prix-racerij, alsmede de motoren waarop zij reden, hadden n.l. een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Daarom maak ik sinds die tijd schilderijen van bekende namen, zowel onvergetelijke coureurs (b.v. Hailwood, Saarinen, Read etc.) als indrukwekkende motoren (wat dacht u van de MV Agusta´s, Honda, Yamaha´s enzovoort?). En op die manier laat ik de geschiedenis van de GP-racerij zich voor mijzelf herhalen. Een prachtige hobby!

Ik wil deze website tevens gebruiken om mede-wegraceliefhebbers te laten meegenieten van met name de prachtige jaren ´50, ´60 en ´70. Dit door een aantal van mijn schilderijen te tonen. U zult zien dat ik enkele van mijn schilderijen verkoop, bij de afbeelding vindt u meer informatie. Hebt u belangstelling, neemt u dan gerust contact met mij op. Helaas kan ik door drukke werkzaamheden geen schilderijen meer in opdracht maken. U kunt mij bellen, e-mailen e.d. (zie Info). Ik hoop dat ik u hiermee een plezier doe.


Mike Hailwood

Mike Hailwood was één van de beste wegracecoureurs uit de periode rond de jaren ´60. Misschien wel dé beste, omdat hij door motorsportjournalisten gekozen werd tot ´wegracecoureur van de 20e eeuw´.
Mike begon met racen in 1957 en werd in 1962 fabrieksrijder van MV Agusta. In 1966 stapte hij over op Honda, waar hij furore maakte op de 250 en 350cc. zescylinders en de ´ontembare´ 500/4.
Zijn zwaarste jaar was 1967 toen Honda van hem verwachtte dat hij wereldkampioen zou worden in de 250, 350 en 500cc. Die laatste klasse lukte nét niet.
Vanaf 1968 racete Hailwood weinig op motoren maar meer in auto´s, waar onder de Formule I.
In 1978 en 1979 maakte Mike een indrukwekkende come-back op het eiland Man.
Helaas kwam Mike in maart 1981, samen met zijn dochtertje Michelle, door een verkeersongeval (buiten zijn schuld) om het leven.

Mike Hailwood - 1961 - Norton 500-1 Mike Hailwood - 1963 - MV Agusta 500-4 Mike Hailwood - 1966 - Honda 250-6 Mike Hailwood - 1966 - Honda-6 Mike Hailwood - 1966 - Honda 350-4 Mike Hailwood - 1966 - Honda 350-4 Mike Hailwood - 1966 Honda 500-4 Mike Hailwood - 1967 - Honda 250-6 Mike Hailwood - 1967 - Honda-4 Mike Hailwood - 1967 - Honda 500-4 Mike Hailwood - 1967 - Honda-6 Mike Hailwood - 1967 - Honda-6 Mike Hailwood - 1967 - Honda 500-4 Ilse of Man

Terug naar boven


Jarno Saarinen

Zijn carrière was veel te kort, maar indruk maakte hij! De Finse geweldenaar Jarno Saarinen, die in 1972 met een Yamaha-tweecylinder tweetakt (feitelijk een opgevoerde straatfiets), de grote Giacomo Agostini fair and square versloeg op de Nürburgring. In datzelfde jaar werd hij wereldkampioen 250cc.
Jarno begon in 1962 met racen, geen wegrace, maar ijsracen op de Finse meren. Hij werd in 1965 Fins kampioen ijsrace. In de tussentijd reed hij ook wegraces, eerst op standaard-Puchs, later in 1967/68 reed hij op een Puch dubbelzuiger wegracer. Vanaf 1969 reed hij op Yamaha. In 1970 ging Jarno voor het eerst GP´s rijden (met een van zijn studietoelage gekochte TD2-Yamaha). In dat jaar werd hij 4e in het wereldkampioenschap 250cc.
In 1971 en 1972 reed hij met veel succes in de 250 én 350cc.
In 1973 werd hij fabriekrijder voor Yamaha in de 250cc en in de 500cc., hier op de nieuwe viercylinder tweetakt Yamaha. Hier zou hij zeker wereldkampioen op zijn geworden, als niet dat vreselijke ongeluk op Monza, 20 mei 1973, was gebeurd waar Jarno mét Renzo Pasolini om het leven kwam.

Jarno Saarinen - 1971 Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha-2 Assen Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha-2 Imatra Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha 250-2 Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha 250 Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha-250-2 Assen Jarno Saarinen - 1972 - Yamaha 350-2 Jarno Saarinen - 1973 - Yamaha-250-2 Jarno Saarinen - 1973 - Yamaha 500 Jarno Saarinen - 1973 - Yamaha 500-4

Terug naar boven


Giacomo Agostini

Giacomo Agostini, oftewel Ago, is de man met de meeste wereldkampioenschappen uit de geschiedenis van de motorwegracerij, namelijk 15.
Ago werd voor het eerst bekend op de 250cc. Morini-eencylinder waarmee hij in 1964 Italiaans kampioen werd en ook enkel goede GP-klasseringen behaalde.
In 1965 nam Graaf Agusta Agostini op in zijn MV Agusta-team en tot eind 1973 bleef Ago daar; hij won13 titels met de ´Gallarate fire-engines´. De meeste zonder veel tegenstand maar toch waren er ook jaren waar Agostini met zware concurrenten te maken had, zoals in 1966 en 1967 met Mike Hailwood.
In 1974 stapte Agostini over op Yamaha en later reed hij ook nog op Suzuki en... MV Agusta. Op dit merk kunnen we Ago tegenwoordig nog aan het werk zien tijdens klassieke demo´s.

Giacomo Agostini - 1967 - MV Agusta 500-3 Giacomo Agostini - 1967 - MV Agusta 500-3 Giacomo Agostini - 1968 - 500-3 Italie afmetingen ca. 40 x 35 cm., € 170,- Giacomo Agostini - 1968 - MV Agusta 500-3 Giacomo Agostini - 1968 - MV Agusta 500-3 Ilse of Man Giacomo Agostini - 1971 - MV Agusta 3

Terug naar boven


Phil Read

Phil Read begon zijn racerij in 1956. Hij won de 350cc. Isle of Man TT in 1961. Twee jaar daarna, in 1963, nam Geoff Duke hem op in zijn Gilera-team. Inmiddels had Read zó van zich doen spreken dat Yamaha hem als eerste rijder inlijfde bij het team. Dit vertrouwen beschaamde hij niet, want hij werd in datzelfde jaar Yamaha´s eerste wereldkampioen. Dit kunststukje herhaalde hij in 1965, terwijl hij in 1968 dubbelkampioen werd in de 125 en 250cc. Dit na een ernstige crisis met zijn teamgenoot Bill Ivy.
In 1971 werd Phil nogmaals wereldkampioen, maar nu op een privé-Yamaha.
Vanaf 1973 zag MV Agusta wat in hem en ook dit was niet vergeefs. Read werd de laatste wereldkampioen van het rode Italiaanse merk. Hij haalde de titel in 1973 en 1974 voor MV.

Read, Redman - 1964 - 125cc Dutch TT Phil Read - 1968 - Yamaha-4 Phil Read - 1975 - MV Agusta 500-4 two Phil Read - 1975 - MV Agusta-4

Terug naar boven


Beroemde racemotoren

De slogan van Classic GP is ´Uit respect voor de coureurs en constructeurs´. De eerste groep is hierboven al ruimschoots vertegenwoordigd en ook hierna kunt u nog diverse aantreffen. Maar in dit hoofdstukje komen de constructeurs aan bod. Of beter gezegd de beroemde motoren die zij ontworpen hebben. Motoren die ongelooflijk tot de verbeelding van vele liefhebbers hebben gesproken en veelal nog steeds doen. Wat te denken b.v. van de Norton Manx, waarvan ik het imposante blok schilderde. Deze techniek is pure schoonheid, dit ontwerp is kunst met een grote K. Maar wat te denken van b.v. de viercylinder Yamaha uit de jaren ´60, voor mijzelf de mooiste racer ooit. Maar ook andere imposante machines heb ik met veel plezier geschilderd. Het gaf mij steeds het gevoel dat ik ze zelf aan het bouwen was...

1966 - Yamaha 250-4 1967 - Honda-4 1967 - Honda-6 250cc 1973 - MV Agusta 500-4 Norton Manx

Terug naar boven


Overige

Hierboven zag u dat ik van sommige toppers meerdere schilderijen heb gemaakt. Maar zij waren natuurlijk niet de enigen. Ook de kampioenen waarvan ik maar één of twee schilderijen gemaakt heb, verdienen lof. Ook al die anderen echter die, ieder op hun eigen wijze, een bijdrage hebben geleverd tot de geschiedenis van de (inter-)nationale wegracerij hebben recht dat "hun" schilderij hier een plaatsje krijgt. Maar niet alleen coureurs, ook gewone straatmotoren zijn al vele malen een schilderij waard geweest.

Angelo Bergamonti, 1969 MV Agusta 350/6; afm. 60 x 40 cm, verkoopprijs 325 euro Werner Haas - 1953 - NSU Rennmax-2 Walter Zeller - 1956 - BMW-2 John Surtees - 1956 - MV Agusta-4 Luigi Taveri - 1966 - Honda 125-5 Jim Redman - 1966 - Honda 500-4 Renzo Pasolini - 1968 - Benelli 350-4 Renzo Pasolini - 1968 - Benelli 500-4 Frantisek Stastny - 1968 - Jawa 350-2 Aalt Toersen - 1971 - Kreidler 50-1 Jan de Vries - 1971 - Kreidler 50-1 Carl Fogarty - Ducati Gianfranco Bonera - 1975 - MV Agusta-4 Jon Ekerold - 1980 - Yamaha 350-2 Jack Middelburg - 1983 - Honda 500-3 Jack Postma Jan-Frank Bakker - 500 ABSAF Max Biaggi - 1994 -  Aprilia 250-2 Rob Bron - Suzuki Paul Lodewijkx, 1969 Jamathi 50/1; afm. 60 x 40 cm., E 325,-

Terug naar boven